Nocna psychodela, dres i życiowy trans Borysa Szyca. Dziś w telewizji kultowa produkcja sprzed lat

Kiedy w 2002 roku ukazała się powieść "Wojna polsko-ruska pod flagą biało-czerwoną", krytycy i czytelnicy byli zgodni: to zjawisko językowe, którego nie da się przenieść na język filmu. Kilka lat później reżyser Xawery Żuławski udowodnił, że niemożliwe staje się możliwe, o ile zamiast realistycznego dramatu społecznego stworzy się filmowy trans, wizualną petardę i surrealistyczną podróż w głąb poturbowanej psychiki bohatera.

ZOBACZ TEŻ: "Barwy szczęścia", odc. 3440. Spotkanie z reklamodawcami i trudny dzień Cezarego

Głównym przewodnikiem po tym chaotycznym świecie jest Andrzej "Silny" Robakowski – chłopak z osiedla, dresiarz, myśliciel-amator i wieczny rozbitek emocjonalny. Jego uporządkowany dotąd mikrokosmos pęka w szwach, gdy rzuca go ukochana Magda (Roma Gąsiorowska). Zranione ego, złamane serce i lawina substancji psychoaktywnych wprowadzają Silnego w wielodniowy ciąg przedziwnych zdarzeń.

Przemierzając blokowiska, meliny i lokalne imprezy, bohater natrafia na kolejne kobiety swojego życia – każdą z zupełnie innej bajki. Jest neurotyczna i zwichrowana Angela (Sonia Bohosiewicz), agresywna punkówa Natasza (Maria Strzelecka) oraz z pozoru cnotliwa Ala (Anna Prus). Nad całością unosi się widmo tytułowej, wyimaginowanej "wojny polsko-ruskiej", a także… tajemnicza Masłoska (w tej roli sama autorka książki, Dorota Masłowska), która na komisariacie spisuje losy bohatera, stając się jego demiurgiem i katem.

O sile filmu stanowi przede wszystkim rewelacyjna, wręcz fizyczna rola Borysa Szyca. Aktor ogolił głowę, przeszedł metamorfozę sylwetki i z niezwykłą swobodą tchnął życie w połamany, zrytmizowany i pełen błędów slang stworzony przez Masłowską. Jego monologi na temat bieli, czerwieni, polskości i zdrady do dziś pozostają jednymi z najbardziej wyrazistych momentów w kinie przełomu wieków.

Wizualnie film Żuławskiego to komiksowo-teledyskowy majstersztyk: dynamiczne ujęcia Mariana Prokopa, agresywny montaż oraz pulsująca, transowa ścieżka dźwiękowa sprawiają, że widz niemal fizycznie współodczuwa stan paranoi i zagubienia głównego bohatera.

Choć pora emisji – za pięć trzecia w nocy – jest wyzwaniem, ten film w nocnych warunkach smakuje najlepiej. To dzieło drapieżne, groteskowe, momentami absurdalnie śmieszne, a pod spodem zaskakująco gorzkie i boleśnie diagnozujące kompleksy oraz lęki polskiego społeczeństwa początku XXI wieku.

Przypomnijmy, że film "Wojna polsko-ruska" puści Stopklatka. Widzowie stacji ostatni raz mogli zobaczyć tę produkcję w październiku.

ZOBACZ TEŻ: Eksplozje, nienaganne garnitury i kowbojski styl. Dziś wieczorem w telewizji megahit